Ün ve İmza

TED Ankara Koleji’nde sıradan bir gündü. Bazı sınıflar sınavda, diğer öğrenciler dersteydi. Teneffüs zili çalınca çocuklar teneffüse çıkıyorlar, ders zili çalınca sınıflarına gidiyorlardı. Öğle saatlerine doğru bir hareketlilik oldu. Herkes Kolej Sokağı’na gidiyor, bazı öğrenciler “Ne var, ne var,” diyor, diğer öğrenciler de “Beren Saat gelmiş, Beren Saat gelmiş,” diye fısıldaşıyorlardı. Bütün öğrenciler ve öğretmenler imza istiyordu. Beren Saat ise büyük bir sabırla herkese tek tek imza veriyordu. Daha sonra, Beren Saat’in lisedeki sınıf öğretmeni Metin Öğretmen gelip, onu karşıladı.

Beren Saat: “Hocam, ben bu güzel okuluma borcumu ödemeye geldim.” dedi.

Metin Öğretmen: “Yok kızım, ne gerek var, sen kendi emeğinle kazandın o oyunculuk yarışmasını.” dedi.

Beren Saat: “Hocam, ben de emek harcadım ama siz de bana çok emek harcadınız. Hem benim bir projem var, size danışmaya geldim. ” dedi.

Metin Öğretmen: “ Nasıl bir projeymiş bu? ”diye sordu.

Beren Saat: “Hocam, ben, okuluma ve öğretmenlerime minnettarlığımı göstermek için “Dünyadaki Barış” adında bir oyun hazırlamak istiyorum.” dedi.

Metin Öğretmen: “Bu çok iyi bir fikir, zaten çocukların drama dersleri var. Bir sınıfa girip hazırlayabilirsin.” diye cevapladı.

Beren Saat: “Yok hocam, sadece bir sınıfa değil…” derken Metin Öğretmen Beren Saat’in sözünü keserek, “Ben seni anladım, istersen birkaç sınıfla da yapabilirsin. ” dedi.

Beren Saat: “Hayır hocam, ben bütün okulla yapmak istiyorum. Çalışanlar da dâhil. Yani bazıları sahneye çıkamasa bile ışık, dekor, kostüm işlerinde görev alacaklar.” dedi.

Metin Öğretmen şaşkınlıkla: ”Yani bütün öğrenciler mi görev alacak?” diye sordu.

Beren Saat: “Hayır öğretmenim, öğrenciler, öğretmenler ve diğer bütün çalışanların katılmasını, bir rol veya bir görev almasını tasarlıyorum. Kolejliler’in hepsi bu projeye katılacak.” dedi.

Metin Öğretmen: “Başarabilecek miyiz acaba?” diye sordu.

Beren Saat kendinden emin bir şekilde: “Başarırız hocam. Kolejliler her şeyin üstesinden gelir.” dedi.

Daha sonra çok çalışıp, çok güzel bir gösteri hazırladılar. Birkaç ay sonra çok güzel bir gösteri sundular. Bir süre sonra ünleri Ankara’ya, Türkiye’ye ve en sonunda dünyaya yayıldı. Önceleri Türkiye’den, daha sonraları ise farklı ülkelerden televizyon ekipleri gelip röportajlar yaptılar, programlar hazırladılar. Bütün dünya öğretmenler, öğrenciler ve okul çalışanlarından oluşan bu harika ekibi hayranlıkla izledi. Artık, tıpkı Beren Saat gibi hepsi de dünyaca ünlü birer yıldız olmuştu. Kolejliler, bir yandan konusu barış olan oyunu sergilerken onları izleyenlere çok önemli mesajlar veriyor, bir yandan da bu eşsiz çalışma sırasında kardeşlik, dostluk ve dayanışmayı doya doya yaşıyorlardı.

Aradan aylar geçti. Kolejliler iyice ünlü olmuşlardı. Artık muhteşem oyunlarını davet edildikleri her yerde ustaca sergiliyorlardı. Beren Saat’ten ayrılma vakti de gelmişti. En sonunda vedalaşırken Beren Saat, “Sizinle birlikte bu güzel gösteriyi hazırlayıp, sunmak çok güzeldi. Artık siz ünlü olduğunuza göre, şimdi de benim sizden imza almam gerekiyor.” deyip herkesten tek tek imza aldı.

SON