KİTAP YORUMLARIM-Pál Sokağı Çocukları/Ferenc Molnár

Ben bu kitabın en başta çok sıkıcı olduğunu düşünüyordum ama yanılmışım. Çok güzel bir kitaptı. Çok sürükleyiciydi. Betimlemelerin uzun olması, insanın kafasında çok güzel canlandırmasını sağlıyordu. Hikâyenin geçtiği zamanların bu kadar eski olmasına rağmen, çok güzel betimlemişlerdi. En son bölümünün ilk beş altı sayfasında, Ernö Nemecsek hasta olduğu için neden herkesin o kadar üzüldüğünü anlamadım. “Alt tarafı bir üşütme. Biz her gün hasta oluyoruz. Antibiyotik verirsin olur biter.” diye düşündüm. Daha sonra bu olayın 1900’lülerin başında geçtiğini hatırladım. O zamanlar antibiyotiğin henüz bulunmadığını ve insanların en ufak hastalanmadan dolayı öldüğünü… O andan itibaren son 22 sayfasında ağlamaya başladım. Çok duygulanmıştım. Kitabı ağladığım için çok zor bitirdim. Keşke daha güzel bitirselermiş. Hem Nemecsek Arsa için kendi hayatından oluyor, hem de Arsa’ya üç katlı kocaman bir bina yapılıyor. Onun yerine Feri Áts’ın grubu ile arkadaş olup, Arsa’da hep birlikte oyun oynayarak mutlu bir hayat sürmeleri daha güzel olurdu ve bu şekilde biteceğini tahmin ediyordum.