Çok
güzel bir kitaptı. Konusu da çok güzeldi. Ben bu kitabı okurken aynı zamanda
İpek Ongun’un ‘Yaş On Yedi’ adlı kitabını da okudum. O kitabı arkadaşım tavsiye
etmişti. Ben de alıp okudum. Ama bu iki kitapta da kızların anneleri hasta
oluyor. Bu kitapta annesi lösemi, diğer kitapta ise annesi beyin kanamasından
vefat ediyor. İpek Ongun’un sürekli bu konudan bahsetmesi hiç hoşuma gitmedi.
Belki annesi ölmüş olan çocuklara iyilik olsun diye, yani sadece sizin anneniz
değil, başkalarının da anneleri ölebiliyor demeye çalışmış ama bana kalırsa
çocuklar bu şekilde yorumlayamayabiliyor. Mesela ben, sürekli ağlayıp durdum.
Hem de çok şükür annemle yaşamama rağmen. Kim bilir annesi ölmüş olan çocuklar
nasıl üzülüyordur. Bu nedenle keşke bu konuyu çok fazla açmasaymış diye
düşünüyorum. Ama onun dışında kitap çok güzeldi. O yüzden en kısa zamanda
serisini okumaya çalışacağım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder